Asırlardır ayakta, gövdesi kıvrım kıvrım bükülür ve benimle doğar,
Her tomurcuğunda beni doğurur, her yaprağında beni döker.
Her baharında yeniden umut, her kışı köşeli bir dönüşüm, eski yüklerden kurtul.
Her mevsimine özgü meyveleri, her yaz bi döngü sonu, her sonbaharı teselli.
Evrende tek, hayat ağacımın köklerinde
Aşk, sevgi, hayranlık, yatar, karşılıksız.
Çoktan biliyorum, nasıl dipsiz sevilir.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta