Benden şiir istersiniz
Saygı değer hanımefendi
Ben şair değilim ki
Ben bir söz ustasıyım
Duvar örer gibi
Çatlakları sıvar gibi
İşte böyle güzeldir şehrim İstanbul
Evsizi dünyanın en mutlu evsizidir
Kaldırım taşlarını ana kucağı beller
Sokak lambalarını yari bilir
Şairi dünyanın en şanslısıdır
Manzarası ilham gibidir
Şekilden şekile girdi kalbim
Bu nasıl aşktır ya Rabbim
Tüm gece şiirle titredim
Mısra mısra ateşlendim
Ha bire kafiye sayıkladım
İşlemeli mendili alnıma aldım
Sen benimsin!
Anla artık!
Dudakların benimdir
O güzel boynun benim
İster öperim
İster saklarım
Sen gökyüzünde uçurtma ol
Ben yeryüzünde bakan
Sen maviliklerin fatihi ol
Ben süzülmene hayran olan
Sen alımlı bir güzellik ol
Ben bakmaktan boynu tutulan
Neler vermezdim
Seni def etmek için
Şu uğursuz zihnimden
Bir hedef tahtası olsan
Tek gözümü yumar
Keskin kirpiklerimi saçardım
Senin için yaşamak
Senin için ölmek
Sende gülmek
Sende ağlamak
Seni her şeyde görmek
Ses verse milyonlarca şarkı
Gül serası kurdun
Bu çorak yerde
Dikenler can yakmıyor
Susuz kalmıyor fideler
Tohumlar tutkuyla çatlıyor
Olabilecek en güzel bahar bu
Ben bir hoca idim
Hayat üniversitesinde
Serbest kürsüde oturur idim
Aşka dair sorulara cevap verirdim
Taze kalplere yol gösterirdim
Çoğu hayal kırılmadı sayemde
Serçe ve Kırlangıç ötüşlerini özledim
Sahillerdeki öpüşlerini özledim
Birlikte kurulan düşleri özledim
Așkım uğruna verdiğim dövüşü özledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!