Resmi Tufa Şiiri - Kasım Kobakçı

Mühürlü kağıtta yazılı ferman,
Kançılaryalarda kalmadı derman,
Tufaya düşürdü bizi bu harman,
Sahte dilekçeyle dönüyor devran.
Öğrettin ki hile nasıl olurmuş,
Bu resmi tufayı herkes bulurmuş.
*
Kurulmuş masalar toplanmış heyet,
Tufaya düşene kesilmiş niyet,
Kançılaryalarda ödenmez diyet,
Sahte tutanakla bitmiş hürriyet.
Söyledin ki makam bizi satarmış,
Kalem kırılınca tufa batarmış.
*
Karar defterine yazılmış karar,
Atılan bu mühür büyük bir zarar,
Kançılarya her gün bir kurban arar,
Gizli tufalarla dosyayı sarar.
Dedin ki bu tufa büyük bir tuzak,
Kançılaryalardan duralım uzak.
*
Temiz bir dosyaya işlenmiş sicil,
İmzayı atmıştır o sahte vekil,
Tufaya düşenler perişan sefil,
Bulunmaz makamda bizlere kefil.
Gördüm ki evraklar sahteymiş meğer,
Bu resmi tufalar hiçe mi değer?
*
Sümen altı olmuş en haklı dilek,
Ziyan olup gitmiş yıllarca emek,
Kançılarya yutmuş kalmamış direk,
Tufa tezgahlamak neyine gerek.
Bildim ki bürokrat merhamet etmez,
Çektiğim tufalar ölünce bitmez.
*
Evrak kayıtları büyük bir savaş,
Dosyalar ilerler masada yavaş,
Tufaya düşenin kesilir maaş,
Kançılarya içi bitmeyen telaş.
Anladım ki mühür vicdanı yormuş,
Tufalar kurarak hesaplar sormuş.
*
Biten dilekçeye bitmez itiraz,
Kançılarya soğuk serttir bu ayaz,
Tufalar üstüne yeni tufa yaz,
Çekilen çileler bitmiyor biraz.
Duydum ki kanunlar sessiz kalırmış,
Sahte evraklarla canlar alırmış.