Karın tokluğuna buyutmeye çalıştığı aşklara hep, teğt geçmiştı mutluluk,
Bu yüzden;
Acıktığı yerde, ömrunu yemeye başlıyordu kadın,
Acılar içinde regl olurken, rahmınden.
Aynı zamanda;
Döllenmemiş pis sevdalarını atıyordu dışarı, gözlerinden.
Ve küfürler savruluyordu dilinden kadının.!
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




Böylede olabılırdı evet
Ve küfürler savruluyordu dilinden kadının!
Belli ki;
Bir sonra ki sevd'aya erteliyordu,
Mutluluğa dair gebelik hayallerini.
Taa ki biri gelip düşürmeyi deneyinceye kadar!!!!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta