Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bu gece
ömrünü bir deftere serip
başka kirpiklerle okuma zamanıdır.
küslüklerini nehirlere salıp,
umutlarını yükleyip duaya
Allah'a yollama zamanıdır...
affetme ve af dileme,
görünmez o ışıkla temizlenme
kendini aşk içinde bilme zamanıdır...
bu gece...
her söz iki hece
...Al-lah...
kubbe altı ilahiler yankılandı kulağıma şiirin sonuna gelince. akıcı ve huzur limanına alıp götüren dizeler.
güçlü kaleminiz yüreğiniz gibi
tebrikler.
kendi sırat ipini çekme
zamanıdır...
ne güzel yazmışsın Ayşenur,
sevgiler
dolunay
Bu şiir ile ilgili 62 tane yorum bulunmakta