Recep Akıl Şiirleri - Şair Recep Akıl

Gördüklerimiz üzerinden bir sonuca varırız.

Oysaki her olayın bir de arka planı, başka bir boyutu olabilir.

Her çözüm, kendisinden önceki bir sorun nedeniyle ortaya çıkar.

Böyle olduğu içindir ki insanoğlu ilerleyip gelişim kaydedebilmiştir.

Sorun demek, düşünmeye başlamak demektir, çözüm üretmek için bir şeyler yapmaya başlamak demek.

İnanmak ya da inanmamak, başka bir deyişle bir dine sahip olmak ya da olmamak kişinin kendisiyle sınırlı bir durumdur.

Yapmış olduğu tercih yalnız ve sadece kendisini ilgilendirir.

Her hangi bir insanın bir başkasını bu tür tercihlerden dolayı kınamaya, aşağılamaya hakkı yoktur.

Nerede olursa olsun eğer demokratik bir politika yapmak niyeti taşıyorsa bir insan ya da bir topluluk, bunu halka rağmen yapmaya kalkıştı mı başarı şansı asla bulamaz.

Söylemlerinden dolayı bir zaman için görece bir başarı elde edebilir belki ama son tahlilde geleceği yer başarısızlık ve hüsrandır.

Halka rağmen halk için hiçbir şey yapılamaz.

İnsanın karakterini daha bebekliğinden itibaren elde etmiş olduğu alışkanlıkları oluşturur ve bu karakter hayatı boyunca kendisiyle birlikte yaşar.

Kişiliğin alt yapısının temelleri ebeveynler tarafından doğru atılamamışsa eğer, onu sonradan değiştirmeye kalkışmak çok müşkül bir iştir.

Üstelik de bunu gerçekleştirmek her babayiğidin harcı değildir.

İnsanın karakterini daha bebekliğinden itibaren elde etmiş olduğu alışkanlıkları oluşturur ve bu karakter hayatı boyunca kendisiyle birlikte yaşar.

Kişiliğin alt yapısının temelleri ebeveynler tarafından doğru atılamamışsa eğer, onu sonradan değiştirmeye kalkışmak çok müşkül bir iştir.

Üstelik de bunu gerçekleştirmek her babayiğidin harcı değildir.

İşin içine yarışmak girdiğinde rekabet başlar.

Rekabet ister istemez kazanmak isteğini körükler ki eğer bu istek doğru bir biçimde kontrol edilemezse bu rekabet yerini savaşa bırakır.

Her savaşın en temel nedeni “Her şeye sadece ben sahip olmalıyım,” mantığının ortaya çıkartmış olduğu tatminsizlik duygusunun ateşlediği hırstır; mutsuzluğun kaynağı.

Varlığı ve var olanı yoktan var eden bir Yaratıcı’nın olduğuna iman etmiş birisinden yaratılmış olan her şeyin olduğu gibi, bahşedilmiş hayatın da bir sonunun olduğu bilincini taşıyor olması beklenir.

İnsan eğer bunu idrak etmemişse ya da idrak etmesine rağmen inkâra kalkışmışsa ve yahut hafife almışsa o kaçınılmaz son geldiğinde itiraf ettiği pişmanlığın hiçbir değeri olmayacağı aşikârdır.

21 - Hani derler ya "Tebdili mekânda ferahlık vardır," diye. Bence hiç de öyle değil. Eğer, gittiği yere kendisiyle birlikte hayat tarzını da götürüyorsa insan, mekân değiştirmenin hiçbir anlamı olmadığı gibi faydası da yoktur. Bedava zaman kaybı...

22 - Hayat adildir, herkese hak ettiğini verir. Ölüm de adildir herkese eşit davranır. Ve her ikisi de sen varsın diye vardır.

23 - Sorumluk duygusundan uzaklaşmak kişisel -dolayısıyla toplumsal- yozlaşmanın fitilini ateşler. Yozlaşmak ise bozulup çürümeye sebep olur.

161 - Eğer birine güveniyorsan, o da bunu biliyorsa ve eğer vicdan sahibi biriyse sana kolay kolay ihanet etmez.

162 - İnsan hep kaybettikleri için hayıflanır da kazandıklarını görmezden gelir. Aslında en iyisi insan kaybettiklerinin ardından üzülüp duracağına elindekinin değerini bilerek şükretmesidir.

163 - Hayatından sevmediği ve istemediği şeyleri uzaklaştırabilmesi için kişi sevdiklerine ve istediklerine gerçek değerlerini vermelidir ki bunlar hayatında devamlı surette yer bulabilsinler. Aksi takdirde çevresi hep onun onaylamadığı şeylerle kuşatılır ve elbette bu durumda hayat onun için çekilmez bir hal alır.