Rast Makamı Şiiri - Hilal Can

Bazen makam Rast geliverir.

Şarkıyı herkes,
iyi kötü söyler.

Amma...

Makamında söylemek
herkesin harcı değildir.

Kimi Segâh diye eğilir;
Tevazu denir
Eğildiği kadar eğrilir

Kimi Uşşak der;
Aşkı değil,
Uşaklığı öğrenir.

Kimi Hicaz'a savrulur;
Hasretle kavrulur
Kibri, sanatının sazı.

Kimi Mahur'a çıkar;
Mağrurluktan eğmez başını
Görmez bir ayağının içinde olduğu toprağı

Kimi Hüzzam okur;
Titreyen sesi değil,
Detonedir vicdanı

Kimi Nihâvend söyler;
Demini nefsinden alır,
Suyunu övgüden
Nasibi yoktur tatlı dilden

Kimi Hüseynî görünür;
Duruşu vakur, adı vakar,
Hâli aynalı varak

Rast gelmek kolaydır
Rast kalabilmek hüner

Riya koltuk altında
Gurur koltukta
Makam değişiverir
Geçer okuduğun hava

Her makamın bir karar sesi vardır;
Her insanınsa bir karakteri.
Makama uymayan ses
Bozarken nağmeyi;
Karakterine uymayan makam
Rezil eder veziri