Qou Vadis? Şiiri - Şadiye Kılıç

Yazdığının aksi çıkınca güldün

Gittiğin yolları arama gönülsüzlüğün

Saramayıp sakladığın yara bu

Acıyla konuşulur mu?

Öze doğru can yakıcı

Düşkünlüğü umursanmayan ihanet havarisi

Sen ey yalnız çocuk

Kadıköyü'nde bir aksak münzevi şimdi anılar

Söylenmeli kıyısına vuran kimin sessiz harfleri

Dallarda kurşunlanan cennet kuşu

Konmaya dünya bulamayan

Bilir misin mayasız ekmeğin kaçarkenki lezzetini

Şimdi kim anlatacak ademe

Yolları ortasından yürümenin tedirginliğini

Düşünmenin sürek avı

Koşarken bir hikayeye kahraman olmaya

Yalın ayak ve yumuşacık kanlı başıyla Georgia

Durdurmuyor kıyam bilip aşk adıyla

Ali ve Nina’yı

Gökte yıldız olmak hevesiyle

Bir boşluğu tarıyor ortasından çivilenmiş elleri

-Qou Vadis Domine?

Yeniden gerilen o çarmıhta senin eserin

-Romam vado iterum crufig!

Bizi terk ettiğin yoldaki kasis

Bir ses duyuyor ortasında yolun

Qou Vadis?..

Qou Vadis?..