Eyyam-ı Bahur Şiiri - Şadiye Kılıç

Şadiye Kılıç
13

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Eyyam-ı Bahur

hiç kimsenin anlamadığı bir kutsal kitapmışım
asıvermiş annem beni dünyaya
-peygamber annem-
insanlar duvar olmuş aşamamışım
rüzgarlarda sallanmışım salıncaklar yuvam.

çiçek sanmışım çocukları bal yapmaya uçaradım
koşmuşum yaslanmışım dağlara susmamış şuram
çok şiir değmiş gözlerime çok da sitayiş
bir gelseymişsiniz benimle göz göze
dönermiş başınız dönme dolapmışım.

kuru nane kokan misafir odaları
bırakmışım ardımda aşmışım eviçlerinden
sürgünlere varmışım dedem korkut’muş atam
bir bakmışım ülkemin gecelerinde
parlayacak gökler varmış meğer
ben sürüncemeli bir yıldızmışım

çok istemişim yalınayak koşmuşum
pikniklerde kalpler almışım.
bir oyuncakçı vitrininde ben en güzel oyuncakmışım.
kanaryalar saklanırmış eteklerime
talaş sobalarında parıl parıl elmaslar var sanmışım

çok gürüldemiş soba dünya
odalara sıcak dolmuş
kendimi lodos kokulu şehirlerde
karınca duyan tek ağustos saymışım.

bir zaman çok sarılmışım bayramlara taptaze giysilerle
kokuları sinmiş üzerime bayramlarmışım.
bir tatlı söz duymak için çokça zaman mekteplerde
kirli ağızlara ben el açmışım

-hatırlayınca utanmışım kalmışım unutmuşum ki
meğer ben dünyadaki en yaşlı çocukmuşum-

Şadiye Kılıç
Kayıt Tarihi : 20.10.2019 23:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!