Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Urfa önünde yatar
üstü acık her gece
puştun alemliğinde
ay göğün göğsünde
mayına düşer esirse
kurtlar çakalar
sırtlanlar uluşur
hainliğin kapısında
puştlu bir gece vakti
alırlar götürüler senide...Y.Ter
sevgilerimi yolluyorum Yusuf Ter
çok derinlikte kaleme almısın
okurken bunlar döküldü kalemimden...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta