Puslu Peron Şiiri - Karanlıkta Saklı Işık

Yabancı yüzlerin aktığı nehir,
Ruhumu boğuyor bu koca şehir.
İçimde biriken zehirli kahır,
Beni benden alıp söküyor bugün.

Kimse fark etmiyor gölgemi burda,
Umutlar sarılmış eski bir yurda.
Bırakın bu canı vahşi bir kurda,
Dünyanın yükünü döküyor bugün.

Bir tren kalkıyor dilsiz odamdan,
Bulutlar çekilmiş puslu havamdan.
Vazgeçtim nihayet eski davamdan,
Gözümden hayaller akıyor bugün.

Suskunluk sığmıyor artık bu tene,
Hesap soramadım geçen her sene.
Gönül kapısını kapattım gene,
Sessizlik canımı yakıyor bugün.

Gidiyor bu yolcu, kalmadı izi,
Kimseler çözemez içimdeki gizi.
Bitmeyen dertlerin şu yorgun dizi,
Çöküyor raylara, bitiyor bugün.