Pul Oldu Kapik Şiiri - Kasım Kobakçı

Boşalan keseye her gün baktılar,
Küllenen umudu yele kattılar,
Ellerde kalanı çöpe attılar,
Değeri kalmadı, pul oldu kapik.
*
Çuvalın dibinde kalmamış darı,
Eriyip tükenmiş dağların karı,
Bozulmuş kovanda bal yapmaz arı,
Gözlerden silindi, sır oldu kapik.
*
Sokaklar şahittir bunca çileye,
Kimseler inanmaz sahte hileye,
Boyunlar bükülmüş zalim silleye,
Ellerde savrulan kül oldu kapik.
*
Yüksek binaların gölgesi serin,
İnsanlar çaresiz, yaralar derin,
Altında ezildik biz bu kederin,
Rüzgârda dağılan çul oldu kapik.
*
Yabancı ellerden alınsa paylar,
Geçmek bilmeyince o uzun aylar,
Kuruyup sarardı yemyeşil çaylar,
Çorak topraklarda çöl oldu kapik.
*
Masallar anlatıp uyuttu diller,
Boşluğa uzanıp yoruldu eller,
Çiçeksiz bahçede savrulsun yeller,
Ayakla çiğnenen yol oldu kapik.
*
Ozanım söyler de sözü duyulmaz,
Çekilen dertlerin ardı sayılmaz,
Derin uykulardan artık ayılmaz,
Konuşmaz dillerde lal oldu kapik.