İnsanlara karşı sağırdın.. fakat seni duymalarını isterdin,
Bu kaçıncı sessiz çığlığın.. bilinmeyen,
Belkide sadece avuçlarına huzur'un dolması mutluluğun...
Herkesi düşman ettin kendine... herşeyi kadere yükleyip..
Kibirle ektin kalbine çiçekleri,
Biliyorum bu şiir seni seçti , anlamsızdı oysa kurduğum cümleler... kelimeler ve heceler...
Her birinin farklı anlamları varken , mana olarak seni taşımaları normal miydi?
Hangi mektup , hangi sokak , hangi cadde taşıyor şimdi ismini?
Hep gidenlere atfedilir hasret , özlem ve keder bir tek beni seçti...
Adını bağırsam duyar mısın sesimi?.....
Kederimsi bir hava var bu gün dışarda , neşeyle öten kuşlar bile sessizleşti...
Ben bu şehri içinde sen varsın diye sevmiştim,
Kalem tutan ellerini , gün batımına bakan gözlerini sevmiştim,
Sayfalara dökülebilir miydi yalnızlığın,
Yaşadığın müddetçe yalnızlığımı da sevmiştim,
Bataklıktı bu şehir, sen ise burada açan bir çiçektin,
Ben bataklıktaki çiçeği sevmiştim...
Kaç şair seni anlatmaya zorlandı ...bilmiyorum,
Yokluğunu anlatmak için kaç kalem ,kaç kağıt gerekirdi onuda bilmediğim gibi...
Zaman bunu anlatmak ve insanlar bunu anlamak için uygun muydu ondanda emin değilim.
Güzel olmadı bu kadar bilinmezlik, sen sade ve anlaşılabilir şeyleri severdin ...
Ben ise sırf sen sinirlen diye bilmediğin kelimeleri sorardım sana ..
Sinirlenirdin ..hatta kızardın bunu yapmayayım diye...
Geceye eşlik eden günahımsın,
Ay'ın diğer yüzündeki sıyahımsın,
Hep değil.. elde bir tek kalanımsın,
Heba olup giden uzun zamanımsın.
Derinlerde bir hüzün...
Düşüncelerinin,fikirlere dönüşmesi kadar sancılı.
Beraberken konuşamamak kadar, yalnızken özlemek kadar acılı..
Yutulur muydu söylenen sözler,
Sokak başında.. eli kalbinde..bir çocuk bekler.
Neydi onu bu kadar heyecanlandıran?
Ve renklerde bulmak seni...
Hüzünlendiğin kadar siyaha yakınsın,
Birkaç çocuk gülüşü alıp götürüyor seni beyaza doğru....
Belirsizleştiğinde düşüncelerin grileştiğinde , vazgeçme yaşamaktan ...
Bu sefer ben mumları yakacağım senin karanlığına ,
Belki güneş olamam amma pencerende duran bir kandil olma ihtimali ......
Kuşatma altında kalbindeki şehir...
Surlarında kocaman oyuklar var,
Düşmanların acımasızca saldırısı karşısında ne yapsın kentin sakinleri ...
Artık güvenli bir yerde kalmadı sebastian...
Yaşamak belkide cılız bir nehir..
En güzel duygulardan payımıza asil bir yalnızlık düşmüştü,
Tek başıma yaşarken bu hayatı , bir köşede üşümüştüm...
Bazen duygular... kalbe çok ağır gelip , kalbe doğru üşüşmüştü...
Senki siyahı sevip ona aldanan ,
Masum bir kaç kelimeye... söze... kanan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!