Dağlarda tutuşan ateşti Prizat
yalnızlığın tortusuna sönmüştü
ömrünü törpülemiş
uğruna kaçtığı adam
döllenip terk edilmişti
binlerden birdi
Anadolu nun kara yazgılı kadınlarından.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




tüm prizatların anısına...
çamurdan feragat ediyorum, toz duman içinde...
yaşıyor muyum?
aktığı yeri bilmez su ki yatağını bulsun...
tebrik ederim,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta