Prangaların Silueti Şiiri - Burak Ergen

İnsanın kendisiydi, değiştiren gündüzden geceye her vaktini
İnsanın hevesiydi, sürekli yenilenmek isteyen benliğini kavuşturan derinliklere
Oydu insan için, kendi duygularına anlam katan hoyrat eller
Oydu insan için, gözü yaşlı geleceğinin yolunu kesen.

&

Bıçaktaki keskin yüzün kan lekesidir insan
İnanç ve umudun aldanışıydı onu sonsuz kurtuluş ile yıkayan
Aldatıldığı ilk andan beri hiç bilebilir miydi geçmişteki onca günahının önemsizliğini
Açmasaydı yüreğinde çiçeği, belirmeseydi yeni bir yalan çağının geleceği.

&

Bir tutsaktır insan, kendindeki çatlakların yazgısına sonsuza dek hapsolan
Çözemez kimseler onun elini, hazır etmeden buna benliğinin iliklerini
Görsün o vakit prangalarının gerçek siluetini
Ondaki doğan gücün nefasetini, uçuruma dil sarkıtan serseriliğini.

&

İnsandan bu dünyaya sadece umutlu bir bakışın mirası kalsın
Uğrundaki felaketler bu uğurda aransın, tüm günahlar aynı kutsal suda yıkansın.
Bilinsin insanın gerçek yeri, yaşamdaki en kutsal mabedi,
Nasıl olsa Tanrılardan kurbanlarına dek yalanla kaplıdır söyledikleri
Gerek değildir istemek için, insanın kendisi yine kendinin bir başka hâlinden kaçabilmek için.