Hayaller kuruyorsun birer birer yıkılanların üstüne
Unutmak istiyorsun unutmak, sevmek olunca işkence
Göze alıyorsun her şeyi,ciğeri teslim ediyorsun kediye
Yine sana hüsran kalıyor,yine bir yığın hasret
Eksilerek devam ediyor ömrün,gök kubbenin altında
Yeniden alevleniyor içinde sevginle küllenen nefret
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta