Pistantrofobi Şiiri - Evo Evrim

Pistantrofobi

Şimdi soruyorlar bana:
"Neden evlenmedin hâlâ?"
Nasıl anlatayım onlara;
Ben yalnız kalmayı değil,
Yanlış İnsanla kalmayı seçmedim aslında.

Ve en çok da buna yanarım...
Bir gün saçlarıma düşen aklar değil canımı acıtan.
İçimde hiç "Anne..." diye yankılanmayan bir ses...
Çünkü bazı kadınlar çocuklarını kaybetmez;
Onlar, hiç doğamamış çocuklarının özlemiyle yaşlanır.

Ben anne olamadım belki...
Ama yüreğim, ömrü boyunca
Bütün çocukları sevecek kadar büyük kaldı.
Evrim