Aşk & Sevgi Şiiri - Evo Evrim

Aşk, hırçın bir denizdir;
Kıyısına vuran her dalga,
"Benim ol." diye bağırır.

Sevgi ise sessiz bir kıyıdır;
Dalgayı zincire vurmaz,
Sadece gelişini de gidişini de seyreder.

Aşk, kıskançtır;
Dokunduğu her şeyi
Biraz kendine benzetmek ister.

Sevgi, masumdur;
Uzaklardan bile
Bir tebessüme razı gelir.

Aşk, avuçlarını sıkar;
Korkusu kaybetmektir.

Sevgi, avuçlarını açar;
Bilmesi yeter:
Güzellik, tutulduğu için değil,
Özgür kaldığı için güzeldir.

"Aşk, 'Benim ol' diye fısıldar.
Sevgi ise 'Mutlu ol' der;
yanında olmasam bile."

Aşk, fırtınadır...
Dokunduğu her şeyi kendi rengine boyamak ister.
Kıskanır,
Korkar,
Sahip oldukça daha fazlasını ister.

Sevgi ise rüzgâr gibidir.
Geçerken bile incitmemeye çalışır.
Bir çiçeği koparmak yerine,
Uzakta açtığını bilerek mutlu olur.

Aşk, "Kal." der.
Sevgi, "Gitmen gerekiyorsa git...
Yeter ki eksilme." der.

Aşk, bazen insanı bencil yapar;
Sevdiğini değil,
Kaybetme ihtimalini düşünür.

Sevgi ise sessizdir.
Bir bankta tek başına otururken bile
Onun gökyüzüne baktığını hayal edip
Aynı maviliğe gülümseyebilir.

Belki de bu yüzden,
Aşk ateştir...
Yakmayı da bilir.

Sevgi ise denizdir;
Sana ait olmaz,
Ama her kıyıyı sabırla kucaklar.

Aşk ile Sevgi aynı sayfanın iki yüzü gibidir.
Biri ateşi anlatır,diğeri kül olduktan sonra kalan sıcaklığı.

Evrim