Pirin Sofrası Şiiri - Ali Can Atalay

Dost kapısı açılır, aşka düşen bu cana;
Gönül bir semah eyler, durmaz döner devrana.
Erenlerin nefesi, can katıyor cihana;
Pirimdir Hacı Bektaş, o rehber bu kervana.

Semahımız hak için, dönen canlar yorulmaz;
Aşk ile yanan kalbe, gayrı sual sorulmaz.

Kırklar cemi kurulur, kalpler kalbe bağlanır;
Arı duru dillerden, Şah-ı Merdan çağrılır.
Aşk ateşi içimde, yandı canlar dağlanır;
Hü diyen pir aşkına, yüz süreriz meydana.

Semahımız hak için, dönen canlar yorulmaz;
Aşk ile yanan kalbe, gayrı sual sorulmaz.

Erenlerin deminden, umman olup taşanlar,
Hakikat deryasında, nefsi yıkıp aşanlar,
Aşkın sırrına erip, haydar ile koşanlar,
Hak aşkıyla bu gönül, gelir ulu divana.

Semahımız hak için, dönen canlar yorulmaz;
Aşk ile yanan kalbe, gayrı sual sorulmaz.

Yedi iklim dört köşe, aynı nurla parıldar;
Gönül gözü açılan, ay ve gün Yaren arar.
Talip olan canların, ikrarıdır bu karar;
Yolumuz Ali yolu, canım kurban canana.

Semahımız hak için, dönen canlar yorulmaz;
Aşk ile yanan kalbe, gayrı sual sorulmaz.