Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
mükemmel olmuş...Pierre Loti, demek ki, sade ve hüzün kokan bir yalnızlık, duygusu vermiş..İyi ki vermiş, bu şiir çıkmış..Teşekkürler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta