Pervazda kurşun kalem, boyum her yıl yükseldi,
Dokuz yaşında durdu, sonra rutubet geldi,
Kireç kapattı, boya, sarı sarı kabardı,
Çizgilerin ardında, bir çocuk sesi vardı.
Korkma derdi nenem, ben, burdayım yavrum uyu,
Gece bir kuyu idi, o ses bir kova suyu,
Şimdi kırk yaşındayım, imzam geçer, sözüm de,
Bir kapı çarpsa hâlâ, o çocuk var özümde.
Geçen gün o pervaza, elimi koydum ağır,
Çizgiler dizimdeydi, duvar sessiz ve sağır,
Diz çöktüm, o hizada; nenem, bir daha çağır!
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 20:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!