adını anmadığım her şey daha uzun yaşıyor içimde
bir dolmuşun arka koltuğunda sessizlik paylaştık
yanımdaki omzuna yağmur düşmüş bir yabancı
camdan akan şehir
ikimize de aynı dert varınca indik
selamlarımız bizden önce indi
ben bir bankın üstüne kazınmış iki harfin aralarında koca bir ömür oturdum
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta