Sana uzak kentlerden birinde,
Belkide bu ilginç denizlinin bir köşesinde,
Zamanın bilinmeyen bir yerinde,
Seni ve ela gözleri anımsattı akşam güneşini…
Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi,
İnsan her gün anımsar mı aynı gözleri,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta