Paslı Çivi Şiiri - Kasım Kobakçı

Öz yerinden kopardın yine,
Doğruyu ardına attın yine,
Yanlışı seçip akladın yine.
*
Zorla koparıp aldın her şeyi,
Mahvettin sonunda sen neşeyi,
Çöplüğe attın dürüst heceyi.
*
Her gün gezerek hata bulursun,
Arayıp bakıp hata bulursun,
Kine kanıp hep mutlu olursun.
*
Sen cımbızla çektin boş lafları,
Acımadan yıktın sen safları,
Hiç durmadan çiğnedin afları.
*
Bağcıyı dövmektir hep niyetin,
Bencilliktir senin tek ziynetin,
Meydanda duruyor bak cennetin.
*
Anlamı bükerek kin sağarsın,
Her sözün üstüne sen yağarsın,
Masumu ezip zehir boğarsın.
*
Sözleri cımbızla sen alarak,
Haklıyı da haksızla yamayarak,
Vicdanı derinden kanatarak.
*
Yaptığın tek iş hata bulmaktır,
Niyetin nefrete eş olmaktır,
Güzel neşeyi çekip yolmaktır.
*
Herkese küsüp kin seçersin,
Sözleri eğerek kan biçersin,
Anlamı yiten boş hecelersin.
*
Gündüzü yutan kör gecelerin,
Sonu gelmeyen bilmecelerin,
Kusura bakmaz o kör gözlerin.
*
Rüzgarda uçan yalan sözlerin,
Maskesi düşer sahte yüzlerin.
*
Cımbızla alıp yerinden söktün,
Dostluğun bağına zehir döktün,
Sen bu düzende çürük bir kötün.
*
Hiç görmeden yargılar kurarsın,
Yıktığın yolda hesap sorarsın,
Boşlukta hep kof akıl yorarsın.
*
Bir harf uğruna satırı yıktın,
Manayı boğarak candan bıktın,
Yalan ürettin huzuru sıktın.
*
Gerçeği silip attın divandan,
İyilik kovuldu pis civardan,
Çatlak büyüdü yıkık duvardan.
*
İnsan sözünü çekip koparmak,
Kötüdür yoldan ve doğrudan sapmak,
Amacın var ki sırf hile yapmak.
*
Yolları bozup saptırıp durdun,
En zayıf yerden habersiz vurdun,
Kendine karanlık dünya kurdun.
*
Satırın sonunu baştan böldün,
Kalbinde dostu gerçeğe gömdün,
Bu kör düzende boş yere öldün.
*
Anlamı silip üstünü çizdin,
Masum bekleyen herkesi ezdin,
Yalan köyünde gururla gezdin.
*
Parçayı bütünden koparırsan,
Zehirli sözü bala katarsan,
Kendini masum öne atarsan.
*
Mana bozulur anlamlar ağlar,
Yıkılır kökünden sağlam dağlar,
Tutuşup yanar bahçeler bağlar.
*
Eğreti yargı cımbızla geldi,
Attığın yalan sinemi deldi,
Büyüyen karanlık koca seldi.
*
Kelime oyunu göğe kadar,
Yıkılır mutlaka ördüğün duvar,
Sonunda kalbine verir hasar.
*
Kötülük dilinde bayraklaşır,
Söylenen yalanlar hep dolaşır,
Geriye sadece kir bulaşır.
*
Sen kelimeyi alıp durursun,
Haklıyım sanarak hep kurursun,
Sen zalimce masuma vurursun.
*
Sen utanmadan ahkam kesersin,
Fırtına gibi gürler esersin,
Bir kulu hiç acımadan ezersin.
*
Kopan hecelerde hile saklı,
Sorsan karanlıkta kendi haklı,
Kurumuş zihniyle zehir aklı.
*
Cımbızın ucu paslı bir demir,
Sanki efendidir verir emir,
Hırsınla ruhun etini kemir,
Ruhunu saracak acı zehir.
*
Cımbızla seçilen o hatalar,
Sözleri bozarak can yararlar,
Ak bir sayfada siyah kararlar.
*
Anlamı büküp yazdığın eser,
Masumun yolunu bir an keser,
Zalim rüzgarlar acıyla eser.
*
Koparılan o söz sahipsiz kaldı,
Kurduğun oyun aklımı çaldı,
İçimi kemiren derde daldı.
*
İftira döküldü o dilinden,
Acılar savruldu hep elinden,
Koptuk insanca sevgi selinden.
*
Cımbızlık sanatı can kanatır,
O kelimeler hüznü aratır,
Her dize haksız acı yaratır,
Gözyaşı sel olup da ağlatır.
*
Kötüye yorarsın şu sözleri,
Kör edip bıraktın ya gözleri,
Kirlettin o silinmez izleri.
*
Cımbızla hep anlamı aşırdın,
Koca bir ömrü yola taşırdın,
Gerçeği silip aklı şaşırdın.
*
Başka bir mana var o kafanda,
Adalet bulunmaz kör masanda,
Yalanlar uyuyor pis tasında.
*
Saptırıp durdun koca cihanı,
Merhamet unuttu o figanı,
Devirdin yerlere sen vicdanı.
*
Kelimeler kurban kör gözünde,
Yalancı bir maske var yüzünde,
Kötülük kök salmış pis özünde.
*
Cümleyi çekip koparman ayıp,
İyilik hissini hiçe sayıp,
Gerçeği silip doğrudan cayıp,
Yalanlar içinde tümden kayıp.
*
Sözleri kopardın saf dilinden,
Kuşları uçurdun sen elinden.
*
Sen bilmeden kestin bu hesabı,
Yırtıp attın o kalın kitabı,
Zulümdür nefretin sert hitabı.
*
Sözün yerinden alınınca bittik,
Sayende karanlık yola gittik,
Gerçeği itip de bizler yittik.
*
Sözleri bir bir cımbızlayarak,
Zalimin safında doymayarak.
*
Sözcüğü bağlamından çıkardın,
Ateşi harlayarak yakardın,
Masuma hep o zehri sıkardın.
*
Gördüğün dünyalar hep yalandır,
Dünyada niyetin tek talandır,
Ardında geriye suç kalandır.
*
Zalimce koparılan o diller,
Seninle soluyor bütün güller,
Rüzgarda savrulur sönük küller.
*
Sözü kökünden alıp koparmak,
Karanlık bir yola doğru sapmak,
Dünyada sadece hile yapmak,
Paslı çiviyi kalplere çakmak.