9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Paslanmış kilitler, aniden açılırken,
Bal gibi süzülen, ince nükteler.
Özü biraz hayal, biraz kurgu olsa da,
Ruhumu sarıyor, bu şaka.
Bunalımı siler atar, dağ rüzgarı misali,
Hüzünleri kovalayan, neşe perisi,
Kralın kırdığı, asanın ucu olmasa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta