Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kısa, öz,fazlalıksız,çok şey anlatan. Severek okudum ozancan. Yüreğine sağlık,iyi ki varsın.
'pas izi gibisin
icimde
hiç gitmiyorsun!'
Ben bu deyimi çok beğendim.
Eminim bir çoğumuzun içinde hiç gitmeyen pas izleri var.
Sevgiler.
kısa öz....anlayan anlar...sevgiler..
Arta kalan
'pas'tan ibaretse,
pek de vahim sayılmaz
durumlar...
Bakarsınız
yeni bir güneş doğar
ve siler atar içinizden
eskinin pasını...
Şiir dolu günler dileğiyle...
Muammer Erturan
bu paslı çiviyi ben de biliyorum...
enfes bir ifade
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta