Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Erol'ma
E….
Helenistik çağım,
kutsal Küdüsüm,
yoksul getom,
kefşedilmeyen çoğrafyam,
tufandan sonra elimde kalan son buğday tanem,
çağrılı olmayan konuğum,
aştığım sınır çizgim,
giz dünyam,
karanlık odam,
zulamdaki son kozum,
sana sunulmayı bekleyen avuçlarımdaki yüreğim,
yoksul geçmiş,
yoksun geleceğim,
her gün küllerinden yeniden yarattığım varlığım
SEN! Erol’um.. (...)
Aynur Sultan
