Paranın çivileri Şiiri - Ömer Tural

Paranın Çivileri
Kimisi namus dedi, sarıldı arına,
Kimisi yuva dedi, daldı huzuruna,
Sen ise bir meçhulün düştün peşine,
Bakamadın evladın, yarın düşüne.

Yüzünde deri değil, katı bir kösele,
Vicdan dersen sende, bitmez mesele.
Yüreğin merhamete kapanmış bir kapı,
Karartıdan örülmüş içindeki yapı.

Param dedin, yaşadın o pulun gölgesinde,
Bir nefeslik canın yok, altının sesinde.
Para senin değil ki, sen onun kulu,
Kaybetmişsin belli ki, insana giden yolu.

Madem ki tek dostun, o soğuk metal,
Sana ondan bir saray, ondan bir masal.
Parandan dövülsün o kara çiviler,
Tabutuna çakılsın, sussun tüm diller.

Belki orada sarılır, yatarsın onlara,
Götüremezsin ama, o karanlık yollara

Ömer TURAL

Moderatöre Bildir 151.135.135.103 (?)