Papatyanın kaderi,
Papatyanın kederi.
Papatya başa taç olur.
Papatya var yaprakları yolunur.
Kimi sevdanın habercisi,
Kimi sevdanın nişanesi.
Bir elde umutla sayılır.
Bir elde sessizce solunur.
Kimi "seviyor" diye başlar.
Kimi "sevmiyor"da susar.
Masum bir çiçek aslında.
Ama kalpler onda sınanır,
Toprağa düşen her yaprak,
Bir dileğin izini taşır,
Papatya gülmez herzaman.
Bazen içten içe ağlar,
Taç olsada, falda olsa.
Düşünmeden, acımadan koparırlar...
Mustafa Çamurlu
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 00:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!