Bak ben geldim yeniden,
Zanbağın altında sözleştiğimiz gibi.
Bir hayli zaman geçti üstünden.
Ben sözümü tuttum, geldim.
Saatler zamana karıştı,
Gönlüm yalnız sana tutuştu.
Verdiğim sözü yemin bildim,
Bak, yine aynı yerdeyim.
Sen toprağın altında bekliyorsun,
Ben üstünde çırpınıyorum.
Her geçen yıl biraz daha eksiliyorum,
Amma söz verdim yerde bekliyorum.
Yine Temmuzun yirmisinde,
Zambağın dibindeyim.
Ne sen gelebildin yanıma,
Ne ben sensiz gidebildim.
Bir zambak açmış sessizce.
Sanki senden bir haber getiriyor.
Ben her gelişimde biraz daha büyüyor.
Bir avuç hasret bırakıp dönüyorum.
Belki bir gün aynı toprağın altında,
Aynı sessizliğe kavuşuruz.
O vakit ne söz kalır ne de ayrılık.
Sadece yarım kalan sevgimizi konuşuruz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!