Başardım öldüren ne varsa bırakmayı;
Uykusuz kalmayı, sigarayı, gözlerine bakmayı...
Bir tek unutmayı kesmedi gözüm...
Yok bir çözüm...
Önce papatyalar unutmalı açmayı.
Dümeni kilitli gemi gibi sürüklenirim sana...
Direnirim, yenilirim...
öfkelenir, söylenirim.
Sensizliğimle düete durur sessizliğim.
Payımdan parçalar savururum rıhtımdan,
martı sesinde çığlıklar yükselir İstanbul'dan.
Kayıt Tarihi : 18.08.2026 17:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!