Babaannem derdi ki:
"Gücenmek, gücünün palazıdır kızım...
Yaşamda gücendiklerinin arttığına
bir çivi gibi ansızın etine battığına
ciğerine kezzap dökülmüş gibi yaktığına üzülme...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




şu babaanneyi tanımak isterdim :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta