Paça Çorbası Şiiri - Veli Alptekin

Kış bastırınca masaya iner
Sarımsak, sirke, limon üçlüsü
Kaşığın dibinde kemik bekler
Aşk gibi, sabır isteyen bir iş bu

Ustası dükkanda saat 5’te kalkar
Kemik kaynar, duman duman tüter
“Şifa niyetine” der garson amca
İçen adam dışarı başka çıkar

Geceye gömülmüş pişmanlıkları
Bir kasede kaynatır Anadolu
Ertesi gün insan başka uyanır
Paça dediğin sadece çorba değil

Dudağa yapışan o kolajenle
Hayat da tutunur biraz daha
Sarhoş kafayı toplar, dert hafifler
Kışın battaniyesi gibidir sıcaklığı

İçerken “bunu kim icat etti” dersin
Sonra ikinci kaşıkta anlarsın
Bazı şifalar reçetede yazmaz
Büyükannenin tarifinde saklıdır