Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
''Bize günah değil mi?
Ara sıra bizi gör,
Bizi duymayan kader,
Hem sağırmış, hem de kör! ''
Kaleminize sağlık Harika hanım.Kutlarım sizi.
hüzün ve duygusal bir çalışma...
etkileyici bir anlatımla hayattan bir pencere...
hayat bazen acımasız gibi görünsede, derler ya herşeyde hayır aramak gerek...
saygılar yüreğinize ve kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta