Özü Tanı Şiiri - Kasım Kobakçı

Kabuk boş, özü tanı,
Anlam gizli derinde,
Kalıp beni bağlarsa,
Ruhum kalır yerinde.
*
Süsle gözü boyama,
Kuru laf, karın doymaz,
Beni renkle kandırma,
Boş kaba, ilim dolmaz.
*
Gerçek mayadır bize,
Erişelim cevhere,
Lüzum yoktur, kem göze.
*
Derinlik ister fikir,
Yüzeyde kalma sakın,
Hakikat orda bekler,
Özü bulmaya bakın.
*
Zarf değil, mazruf mühim,
Dışı parlak, içi boş,
Aldanma cilalara,
Mananın peşinden koş.
*
Tohumda gizli ağaç,
Gövdeyi tutan köktür,
Meyvesiz dal, bir yüktür.
*
Sonuç aslında saklı,
Suret geçici heves,
Sırra ermektir gaye,
Anlam aldırır nefes.