yine akşamı oluyor tarihini bilmedigim bir günün
içimdeki özlem büyüyor
ve sen yoksun yanımda
gözlerim küçülüyor ne aradıgını bilmeden
yavaşça yoklugunun agırlıgı çöküyor üzerime
ve geçmişin kokusu var saçlarıyın kokusu gibi burnumda
can alıcı güzelligi ile çarpıyor hayalini kurdugumuz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta