Günaydın mavi tenli muhabbet kuşum
Omzuma bir çıktın hiç yere basmıyorsun
Dudaklarından bal yerine Ağu akıtıyorsun
Ağzın kulağında pişmiş kelle gibi sırıtıyorsun
Tadın hiç yok zehrin yeşil yeşil dökülmüş yere
Öfken diz boyu yüzünden kan damlıyor önüne
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Şu günlerde özlemler hiç bitmiyor; bitmez de... Sorana hangisine yanayım, derim... Önce çocuklar! yazan gönül sağ olsun... Esen kalın...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta