Hasretin düşüyor yüreklere paha biçilmez,
Zaten en değerlisi en az bulunanıdır özlemin.
Ve görmeden bağlanılandır asıl özlenen
O kısacık hayata misliyle kattığı değer
Ne tahta ne de saltanata eş değer.
Özletenin habibiyse özlenen peygamber
Yeter vuslatın kokusundaki gül
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta