Tutkular oyuna geldi yine.
Geçen günün özlemleri, benliğime sığmıyor.
Bir rüya ile uyanıpta gördüğüm;
Kara günler, ışık istiyor.
Mutluluğa kucak açmak,
Teselliden gayri bir şey vermiyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Yeter! bitsin artık bu bekleyiş.
Özlemler, tutkular bitsin insancıllığa.
Koşalım yanyana, omuz omuza.
Hiç değilse, yarına bir güneş doğsun... '
Yüreğine sağlık Üstadım.
Çok güzel dizeler.
İnsanlık kokuyor.
Tebrikler
Süleyman kaya
Merhaba Ayhan bey.Mutluluğa kucak açmak,
Teselliden gayri bir şey vermiyor.
Gün dünden de kötü.
Gözlerime uyku bile girmiyor
Dünyanın hali gittikçe kötüye gidiyor. Akıcı şiiriniz için tebrikler. Yüreğinize sağlık efendim. Menekşe Gülay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta