Nağmeli sesini çıplak kulağımda,
Yumuşacık teninin sıcaklığını kollarımda,
Bal dudaklarının tadını dudaklarımda özledim.
Yan yana yürüyüşlerimizi şehrin tenha sokaklarında,
Islanarak deniz dalgalarıyla beraber üşümeyi,
Mis kokunu yağmurun tanelerinde özledim.
Uzun yolculukların sonundaki vuslat mutluluğunu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta