uzun zaman oldu
yüreğini yüreğime katık etmeyeli
gözlerinin pınarından içemediğim çok sular oldu
ve uyumayalı çok zaman koynunda
zamanın ötesini bir ağız dolusu söverek yaşıyorum
her şeyden bağımsız ve sindirilmiş
ve bir kızıl ateş delerken bakışlarımın keskinliğini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok çok teşekkür ederim varolun
Koray Bey!
tebrikler ilhamınız bol olsun muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta