Ah be çocukluğum ,Akşam ezanından sonra
mahalle ağır ağır sakinleşirdi.
Balkon demirlerine asılı çamaşırlar iner,
ıslak taşlardan serin bir koku yükselirdi.
Sokağın başındaki fotoğrafçı
ışığı en geç sönen dükkândı.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta