Özledim Anne Şiiri - Mustafa Uzunkaya

Bugün bir önceki günden
Daha çok özledim seni.
Tarifi imkânsız, biliyor musun anne?
Sarılmanı, elini saçlarımda gezdirmeni,
"Çay demledim, içer misin?" demeni...
Ben seni çok özledim anne.

Artık mutfaktan ses gelmiyor,
"Oğlum ekmek al," kimse demiyor.
Sofradan tabak nasıl eksilirmiş,
Şimdi daha iyi anladım.
Ben seni çok özledim anne.

Hastalanınca kim duracak başımda?
Kim senin gibi pişirecek sıcak bir çorba?
Hepsini geçtim, kim sevecek beni
Karşılıksız senin gibi bir daha?
Ben seni çok özledim anne.

Ben çok üşüyorum anne sensizken,
Yalın ayak karda yürüyen bir çocuk gibi.
Sığınacak tek limanım senmişsin meğer,
Kimse sarmıyor yaramı senin gibi...
Ben seni çok özledim anne.