Bugün herkes birine sarıldı…
Ben yine kendime kaldım.
Kalabalıkların içinde bile
Yalnızlığım yankılandı.
Bir çiçek uzatmadı kimse,
Ben zaten çiçek değil,
Akşam güneşi vurur yüzüme,
Bir vedayı anlatır gibi sessiz,
Gölgesi uzar geçmişin,
Her adımımda bir yıl daha ağırlaşır omuzlarımda.
Güneş batarken
Ben içimde bir şeyi daha gömüyorum,
Ben seni
bir memleket gibi sevdim sevgilim…
Sokağın vardı gülüşünde,
akşamüstü vardı gözlerinde.
Bakınca içimden
“Eve geldim” dedim.
Akşam inerken şehre
Bir sessizlik çöker içime
Adını anmam kendime söz verdim
Ama kalbim dinlemez yine
Zaman her şeyi unutturur derler
Bir gün yollarımız ayrılırsa eğer,
Adım düşer belki zamanın arasına…
Ama sen, ne olur,
Beni unutma.
Sessiz bir akşamda,
Bir adam olsun hayatında…
Seni öyle bir sarmalı ki,
Dünyanın en kalabalık yerinde bile
Yalnızlık sana uğramasın…
Bir adam olsun…
Ellerini tuttuğunda
Bir kadın olmalı hayatında…
Seni en başından, en kırık yerinden tanıyacak.
Yaralarını saklamaya çalıştığın anlarda bile
Gözlerinden okuyacak içindeki fırtınayı.
Bir kadın olmalı…
Sen sustuğunda suskunluğunu anlayan,
Bizimkisi yüksek sesli bir ayrılık değildi,
Kapılar çarpılmadı,
Cümleler yarım kaldı sadece.
En çok da söylenmeyenler
Büyüttü bu hasreti.
Yan yana olamasak da
Bugün günlerden hüzün…
Takvimde bir gün daha eksildi ama
İçimde hiç geçmeyen bir zaman var.
Saatler ilerliyor diyorlar,
Ama benim içimde hep
Senin gittiğin o an duruyor.
Bugün yine seni düşündüm…
Aslında hiç çıkmadın ki aklımdan,
sadece bazı günler
yokluğun daha çok bağırıyor içimde.
Bir sokaktan geçtim mesela,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!