Bir Adam olnalı Şiiri - Agâh Tövbekâr

Bir adam olsun hayatında…
Seni öyle bir sarmalı ki,
Dünyanın en kalabalık yerinde bile
Yalnızlık sana uğramasın…
Bir adam olsun…
Ellerini tuttuğunda
Sadece parmaklarını değil,
Kırılmış bütün yanlarını da iyileştirsin.
Öyle bir baksın ki sana,
İçinde yıllardır sakladığın o hüzün
Usulca diz çöküp teslim olsun sevgiye…
Bir adam olsun hayatında…
Gelişiyle kalbine bahar getiren,
Gidişiyle kışa çeviren değil…
Hiç gitmeyenlerden olsun.
Seni sevdiğini söylemekle kalmasın,
Sevdiğini her haliyle hissettirsin.
Bir mesajla değil,
Bir ömürle kanıtlasın sevgisini…
Bir adam olsun…
Gecenin en karanlık vaktinde
Aklına düşen ilk isim o olsun.
Ve sen korktuğunda
Sesini duyman bile yetip artsın…
Seni öyle bir sarsın ki,
Ama kırmadan…
Öyle bir sahiplensin ki,
Ama boğmadan…
Bir adam olsun hayatında…
Gözyaşını gördüğünde susmayan,
“Geçer” deyip geçmeyen…
Dizlerinin dibine oturup
Gözlerine baka baka
“Ben buradayım” diyen…
Yorulduğunda kaçıp gitmeyen,
Seninle birlikte yorulan…
Ama seni asla yarı yolda bırakmayan.
Bir adam olsun…
Kalbini incitmekten korkan,
Ama seni kaybetmekten daha çok korkan…
Öyle bir sevsin ki seni,
Sen bile kendini yeniden sevmeyi öğren…
Bir adam olsun hayatında…
Geçmişine küsmeden seni kabul eden,
Hatalarını yüzüne vurmak yerine
Ellerinden tutup seni toparlayan…
Seni yalnız hissettirmeyecek dedim ya…
Öyle bir sarılsın ki,
Dünyadaki bütün eksiklikler
Bir anda anlamını yitirsin.
Ve sen…
“İyi ki gelmiş” demekle kalma,
“İyi ki kalmış” diye dua et…
Çünkü bazı insanlar geçer,
Bazıları iz bırakır…
Ama bir adam vardır ki…
Seni yalnızlıktan kurtarıp
Kendi kalbinde bir ömür yaşatır…