Özgürlük, sancılarla aynı kafeste.
Çıkamaz, tek yolu unutur.
Düşünür, kaçamaz da artık kaderinden.
Ne yapar, el mahkûm, gidemez, yorulur.
Önümüzde aheste karanlık, korkuyor kader.
Her şeyin sonu kim vurdulardan da beter.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta