Özgür Mutlu Şiirleri - Şair Özgür Mutlu

Memleketim
Ne zaman bir rüzgar esse uzaklardan,
Getirse bana çocukluğumun kokusunu,
Kalkar gözümde canlanır dağlar, taşlar,

Ne olursa olsun, aramızda ne geçerse geçsin,
Mezara kadar benimle;
Yüreğimde, beynimde, ruhumda...
​Sen "sus" dersen ben susarım, biliyorsun,
Ama içimde hep canlı durursun.
Kedi gibi bağlandım;

Mavi gözlerinde parlayan ışık,
Vatan aşkıyla dolup taşıyor,
Cesaretin dağları aşan bir çığlık,
Her adımında ulusu coşturuyor.

Oyuncular değişir sahnede,
Film hep aynı, dekor aynı.
Hayat; bitmeyen bir tekrarın sancısı...

Mücadele edersin,
Sistemin dişlilerine alışırken.

Ne zaman ölmeli insan?
Bir sabah ezanında mı,
bir akşamın kızıllığında mı,
yoksa kimsenin fark etmediği
sessiz bir gecede mi?

Bir nefes gibi karanlık, içimize dolan,
Yoksulluğun sevdası, yürekleri yoran.
Gökyüzünde yıldızlar, hayalleri saklar,
Ama bizde umutlar, kaybolmuş, yanan.

Yıkık duvarlar ardında, sessiz çığlıklar,

Şafağın ilk ışıklarıyla,
Göz alabildiğine uzanan topraklar,
Sevda kokan rüzgarlar taşır,
Ortadoğu'nun kadim diyarlarına.

Gözlerinde sevdanın izleri,

Kan ve gözyaşı, bu toprakların sesi,
Her damlasında bir hikaye gizli,
Cellat, karanlık bir gölge gibi,
İnsanlık günahını burada gizler.

Tarihin yükü omuzlarda taşınır,

Özgürlüğe uçuyor kuşlar,
Verin dünyaları bana, durmuyor kalbim.
Bir saat gibi atıyor,
Yorgun ve bitkin de olsam da ben.

Şafak vaktidir
Avluda sen yapayalnız
Volta atarken kimsesiz
Kör bir pusudasındır.

Şafak vaktidir