Özgür Mutlu Şiirleri - Şair Özgür Mutlu

Güller Günlerle Solar Gider
Güller açar sabahın ilk ışığında,
Kırmızı, pembe, beyaz, ne çok renk var,
Her biri ayrı güzel, ayrı nazlı,
Ama günler geçince solmaya başlar.

Gözlerimi kapatırım, düşlerimde bir yol,
Işık dolu ufuklara, sessizce yol alır sol.
Hayallerimden bir kuş, kanat çırpar göğün mavisinde,
Güneşe doğru uçar, umut dolu bir hevesle.

Yolculuk başlar, sabahın erken saatlerinde,

Demir parmaklıklar ardında bir dünya,
Özgürlük çok uzak, bir hayal gibi.
Zaman akar sessizce, yavaşça,
Güneşi göremeden ölmek belki de kaderimiz.

Ruhumda yankılanır özgürlüğü sesi,

Biz ki Ortadoğu'nun Ateşiyle Kavrulmuş Güneşin Çocuklarıyız

Biz ki, Ortadoğu'nun ateşiyle kavrulmuş tenleriz,
Çöl rüzgarlarının savurduğu, bin yıllık çileleriz.
Gözlerimizde yansıyan, güneşin en yakıcı hali,
Yüreklerimizde saklı, sönmeyen bir direnişin emsali.

Gün gelir, hava soğur,
İçin üşür, titrersin.
Gün batar, ışık söner,
Karanlıkta kaybolursun.

Gün gelir, unutursun,

Günler gelir geçer, her biri bir renk,
Bazen hüzün, bazen mutlulukla dolu.
Ama unutma, her karanlığın ardında,
Doğar umutla dolu yeni bir gün.

Hava karanlık
Ağır bir sis var
Ay ışığı bulanmış bulutlarda
Fırtına kapıda

Hava karanlık

Hayat lokomotifi
Hizla ilerliyor
Masumlugumuz savruluyor
Rayların üstünde

Hayat lokomotifi.

Bir gün ansızın döner sırtını, baban,
Yalnız kalır evlat, bir başına yaman.
Yokluk kapıda, zorluk dört bir yanda,
Hayat mücadelesi, sancılı bir ferman.

Otlar ayağına takılırsa kesersin,
İnsanlar ayağına takılırsa itersin.
Sadece susar, ardına bakmadan,
Kendi çizdiğin o yolda gidersin.

Birileri çıksa da seni durdurmaya,