Bilmiyorum bende sabır mı, iş mi,
Her üzülenlere dost oldum kaldım,
Bir çiçek açmış kendi bahçem de,
Oysa düşlerimle ben Kış'a daldım.
Gitti dostlarım hep belirsiz yollara,
Hiç konur mu sevgi mezar taşlarına,
Düşman olur mu bir baba evlatlarına,
Bazen bir Alo, bazen selamdır baba.
Bazen hastalıkta bazen Bayramda,
Unutulandır Baba.
Elinden ekmek yer onlarca evladı,
Hasret mi dedin şimdi sen bize,
Giderken ardında adın kalmış,
Gözlerin son kez bakmış denize,
Bir küçük tencerede hasretin kalmış.
Ellerin soğumuş sol yanımda,
Ben bu kapıya daha gelmem,
Solmazdım seni tanımasam,
İstanbul İstanbul olmazdı bilirsin,
Kız kulesi yıkılırdı denizlere.
Konstantinapol İstanbul olurdu,
Bir dere vardı bir dere bizim köyde eskiden,
Coştum mu suyu ile deli gibi coşup akan,
Bir dere vardı bir dere bizim köyde eskiden,
Aktıkça göz yaşına ortak olarak ağlatan.
Bulanırdı taşardı yollar, dağlar sel olur akardı,
Geçmişim yüklü bir kara tren,
Bir vefa görmedim ellerinden,
Hep acı madeni doldu yüreğim,
Bir elveda deseydin giderken.
Gittiğin gezdiğin şehir yabancı,
Gelmiyorsun demişsin, artık sevmiyorsun demişsin,
Bak bu kısmı anlatamam işlerim yoğun bitmiyor çalışmam,
Gece Sabaha kadar Yıldız çizerim gökyüzüne tek tek,
Şu Kutup Yıldızı şu Yalancı Çoban Yıldızı şu Tarık Yıldızı,
Güneş çizerim bunları silip Sabaha karşı.
Sorma bir bahar akşamı yine Yazdayız,
Bizden geçti gençlik hep itirazdayız,
O güzel zülfün tarayıp geçip de gitmiş,
Biz zaman geçirmek için boş avazdayız.
Sarı saçlarını bir bahara teslim etmiş,
Ağa mıyım Bey miyim ki Kürküm olsun,
Azrail'e dost olmuşum ne korkum olsun,
Sen salla ayağını yerde ey mağrur bey,
Bir kefenle gömecekler hey yavrum hey.
Sıra sıra sürülerim olmadı benim felek,
Yine mi gittin evi terk edip?
Çaldı mı kapını gelip ayrılık,
Yeminlerde etmiştin gitmem diye,
Bu kadar mıydı sende yalakalık.
Kırdın mı bardakları delice,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!