Özcan İşler Şiirleri - Şair Özcan İşler

İnanmam dışında, bir ömür aşka,
Suçum varsa söyle ben bilmiyorum.
Seni karşılıksız sevmemden başka,
Suçum varsa söyle ben bilmiyorum.

Sen merhaba diyorsun taptaze bir bahara,
Benden sana yâr olmaz, kendi dengini ara.
Çoktan yazı bitirmiş girmişim sonbahara,
Benden sana yâr olmaz, kendi dengini ara.

Her geçen gün saçıma yeni bir ak ekliyor,

Ağarmış bir saçın, düşen dişlerin,
Hâl dilince, sözü varmış anladım.
Biten bahar, yaz, güz artık kışların,
Geldiğini haber vermiş anladım.

Mutlu etmek için sahibini vicdan aynası
Cüceyi, dev devi, cüce
Küçüğü, büyük büyüğü, küçük gösteriyor
Farkında mısın madam?

Kara, hava, denizde yollarım sana çıkar,
Beni kimse sevmedi senin sevdiğin kadar.
Gönlümün pınarları akar ummana akar,
Beni kimse sevmedi senin sevdiğin kadar.

Ne bir tek kusurumu olsun vurdun yüzeme,

Nefes alıp verse bile susanlar,
Benim nazarımda, ölü sayılır.
T.C. Devletine, nefret kusanlar,
Bir yılan, bir çiyan dölü sayılır.

Benim ölüm dediğim; “ölümü, hayat bilmek”
Kulakları kapayıp, gözleri tam yummaktır.
Tarih, yaşanmış hayat; ondan gerçeği silmek,
Yağlı kemiğe konmak; ya bir kemik ummaktır.

Hâkim olup, yargılamam kimseyi,
Ben kendimden başkasını tanımam.
Savcı olup sorgulamam kimseyi,
Ben kendimden başkasını tanımam.

Kim demişse sevmediğimi,
O, en büyük yalancı.
Kırlarda dolaşmasını,
Mehtapta gezmesini,

Sanatının sırrında,
Ben O'nu görüyorum.
Kuran'ın ışığında,
Ben O'nu görüyorum.